sanat anlatıcısı

EtiketYazı

BİR “YORUMSAMA” ELEŞTİRİSİ

bir toplum, bilginin önünü arkasını, öncesini sonrasını bilmeden belleksizleştiğinde ne yazık ki toplumsal bozulmalardan kurtulamaz. Bu nedenle ve yukarıda bahsettiğim sebeplerden ifşa, teşir, linç gibi doğu durumların yaygınlaştığı ve normalleştiği şu süreç bir an önce son bulmalıdır.

BÜYÜK AÇLIK

Aklın bilgiye aç olduğu fikri, Antikitede ulaşılmış bir düşünce olmakla birlikte ömrü uzun, belki de sonsuz sınırları olan bir davranış olagelmiştir. Fakat, kaçırılmaması gereken en hassas nokta şudur; kendi evlatlarını yiyen Kronos’u çığırından çıkaran şey de bilme arzusundan doğar.

YABANCININ ÖLÜMÜ

Her ne kadar Meursault kurgulanmış bir roman karakteri olsa dahi sembolik olarak onun ölümüyle Van Gogh’un intiharı arasında ironik bir ilişki olduğunu düşünüyor, geriye kalan o tek kurşunun yarım asır önce Van Gogh’un kalbine saplandığına inanıyorum. Mesuliyet ne hikmetse yarım asır sonra anlatılacak romandaki gibi yine aynı linç kültürüne dayanmakta.

KARA DELİK

Yaşamın bu girdabı içinde gerçek olay ufkunda gizleniyor gibi geliyor. Kimin rüyası kimin tasarımıdır bilinmez ama şu süreç yığınlar haline gelmiş imajlar etrafında görmenin olanaklarından yoksun bir öznel deneyim sunuyor sadece. Sanırım “Büyük unutuş” diye adlandıracağım bir çağının başlangıcındayız.

KISA BİR ANLATI

Böyle işte, her ne kadar çetrefilli olsa da umut yolu, hala yazmaya, çizmeye, okumaya, düşünmeye ve müziğe gönülden bağlıyım. O kadar zamandır değişen çok şey olsa da sanırım ben değişime açık biri değilim, eski kafalı biriyim. “Nitekim, ara sıra kaybolduğum söylenir hala”.

FİKİR ÜZERİNE KISA NOTLAR

Schopenhauer’un bu sözü hemen hemen bütün özlü-sözlü sitelerde ve sosyal medyada karşınıza çıkması kadar doğal bir şey yoktur belki. Ama ben bunu ilginç buluyorum. Çünkü paylaşım çılgınlığı o derece fazla ki bu da bir tür manyaklık yaratımını kaçınılmaz kılıyor. Bu filozofun dediğinden yola çıkacak olursam şu an ben dahil herkesin sahip olduğu bir manyaklık üzerine yazıyorum.

DUYGULANIMLAR ÜZERİNE II

Nihat Behram'ın dediği gibi "suskunluk kanıksandı". Dürüstlüğün yalana, gerçeğin ise sahteye evrildiği bir sürecin içerisinde kaybolmuş durumdayız. Sevgililer zehir kılıyor sır dolu anıları, dostlarsa arkadan hançerliyor. Yaşam devam ediyor etmesine lakin tükenerek, tüketerek. Susuyoruz ülkecek, zira “Sokakta sabrın tiryakisi ruhsuz bir kalabalık”.

DÖNGÜ

İnsanın varlığı kavrama edimi, varlık kavramını kaçınılmaz bir şekilde, zaman ve mekân içerisinde düşünmesinden ileri gelmektedir. Varlık ve düşüncenin böyle bir araya gelmesi de kuşkusuz çoklu diyalektiğe dayalı bir döngüyle mümkün olmuştur. Bu nedenle yazıma başlamadan önce, genel olarak ne/nasıl oldu ya da nasıl oluyor kısaca değinmekte fayda görüyorum. Evrenin var olduğu günden bu yana madde...

LEON GOLUB

Leon Golub’un savaş temalı resimlerinde ise günlük hayatın bir parçası haline gelmiş savaş ve şiddet görüntüleri, başka anlamlar içerisinde şekillenerek yeniden izleyicinin karşısına gelir ve izleyiciyi dehşete düşürür. Bu resimlerdeki durumlar ve figürler izleyicinin seyretmeyi tercih edeceği türden değildir. Çünkü Susan Sontag’ın da dediği gibi “savaş bir seyir malzemesi değildir”

SESSİZ BİR YOLCULUĞA DAİR BİRKAÇ SATIR

  Sessiz, suskun bir adam (gyōja) aydınlanmak için geri dönüşü imkansız bir patikada bin gün yürür. Kimi gyōja gücü tükenince yol kıyısında yığılarak ömrüne veda eder. Bu münzevi arayışa Tendai Budist rahipleri Kaihōgyō der. Bilişsel devrimden günümüze değin çok şey değişti elbette. İnsanın kelimelerden, imgelerin, imajların ötesine geçerek var olmayan bir gerçeklik yaratma başarısından sonra...

sanat anlatıcısı

Takip edin

Yazılarımı ya da paylaşımlarımı takip etmek isterseniz e-posta ile abone olabilir, böylece e-posta bildirimleriyle haberdar olabilirsiniz.

Diğer 18 aboneye katılın

YILLIK

ANLATI TÜRLERİ

Etiketler